🇵🇭 FILIPINO

𝐀𝐍𝐆 𝐏𝐀𝐍𝐀𝐇𝐎𝐍 𝐍𝐆 𝐏𝐀𝐆𝐁𝐀𝐁𝐀𝐆𝐎 𝐀𝐘 𝐍𝐆𝐀𝐘𝐎𝐍 𝐍𝐀


Isang Mensaheng Pilipino–Alemanya: Budhi, Katapangan at Pagtutulungan

Ang nangyayari sa Pransya ay nagpapaalala sa atin ng isang katotohanan: kapag ang tao ay hindi pinakikinggan, kapag ang gastos ng pamumuhay ay nagiging hindi na matitiis, kapag ang mga institusyon ay hindi nakatugon sa pangangailangan ng bayan, at kapag nawala ang tiwala sa pamumuno — hinding-hindi mananatiling tahimik ang pamayanan.

Ngunit ang aral ay hindi na dapat nating hintayang magalit ang mga tao bago tayo kumilos.

Ang aral ay dapat tayong kumilos bago ang pagkabigo ay maging kawalan ng pag-asa.

May kasabihan na madalas ikinakabit kay Edmund Burke:

"𝕬𝖓𝖌 𝖙𝖆𝖓𝖌𝖎𝖓𝖌 𝖐𝖆𝖎𝖑𝖆𝖓𝖌𝖆𝖓 𝖚𝖕𝖆𝖓𝖌 𝖒𝖆𝖌𝖙𝖆𝖌𝖚𝖒𝖕𝖆𝖞 𝖆𝖓𝖌 𝖒𝖆𝖘𝖆𝖒𝖆 — 𝖆𝖞 𝖆𝖓𝖌 𝖍𝖎𝖓𝖉𝖎 𝖕𝖆𝖌𝖐𝖎𝖑𝖔𝖘 𝖓𝖌 𝖒𝖌𝖆 𝖒𝖆𝖇𝖚𝖇𝖚𝖙𝖎."


Lumalawak ang kawalang-katarungan kapag ang tao ay nananahimik. Nagpapatuloy ang pang-aabuso kapag walang humihingi ng pananagutan. Lumalakas ang paniniil kapag ibinibigay ng mamamayan ang kanilang tinig at ang kanilang pananagutan.

Ang mga Pilipino ay kilala bilang matiyaga, matatag, at handang magtiis. Ito ay magagandang katangian. Ngunit ang pagtitiyaga ay hindi dapat maging pagtanggap sa mali — at ang katatagan ay hindi dapat maging dahilan upang hayaan ang mga bagay na dapat nang baguhin.

Gaano pa katagal ang dapat hintayin ng susunod na henerasyon? Sampung taon? Dalawampung taon? Ilang pangako pa ang kailangang marinig bago natin matanggap na ang kinabukasan ay hindi maitatayo sa mga salita lamang?

Bilang mga taong may pananampalataya, naniniwala tayong kumikilos ang Diyos sa pamamagitan ng tao. Ngunit ang pananampalataya ay dapat magtulak din sa atin na maging responsable. Hindi tayo maghihintay lamang na dumating ang pagbabago. Tayo mismo ang dapat maging kasangkapan nito.

Dito nakasalalay ang layunin ng ating pamayanang Pilipino–Alemanya.

Ang ating mga kasosyo mula sa Alemanya ay maaaring magsilbing tulay — karanasan na nagbubukas ng pagkakataon, disiplina na nagpapatibay ng pagtutulungan, katapatan na nagbubunga ng tiwala, at bisyon na nagiging gawa.

Sa PAMANA–ECPP, ang pangarap natin ay mga pamayanan kung saan hindi naghihintay ang tao ng solusyon mula sa iba — kundi sama-samang lumilikha ng kabuhayan, negosyo ng kooperatiba, maayos na pabahay, at pagkakataon para sa susunod na henerasyon.

Hindi tayo pumupunta sa Mauban upang kunin ang Mauban.

NANDITO TAYO UPANG MAGTAYO KASAMA ANG MAUBAN.

Hindi natin layong palitan lamang ang mga nasa kapangyarihan. Nais nating tulungan ang karaniwang mamamayan na palakasin ang kanilang kakayahang hubugin ang sarili nilang kinabukasan.

Ang ating panawagan ay hindi poot, hindi pagkawasak, at hindi dahas. Ito ay panawagan sa mapayapang katapangan, pananagutang sibil, tapat na pamumuno, at pag-unlad na galing sa tao.

Dahil ang tunay na pagbabago ay hindi nagsisimula kapag nakinig na ang mga nasa kapangyarihan.

Nagsisimula ito kapag nagpasya ang karaniwang tao — na ang kanilang dignidad, kinabukasan ng kanilang mga anak, at tadhana ng kanilang bayan — ay sapat na mahalaga upang paghirapan.

Marahil ang tanong ay hindi na: "Bakit ako ang binigyan ng bisyong ito?"

Marahil ang tanong ay:

"Ano ang gagawin ko sa oras, karanasan, at pagkakataong ipinagkaloob sa akin?"

Ang kinabukasan ay hindi itatayo ng mga nagrereklamo lamang, o ng mga naghihintay lamang.

Ito ay itatayo ng mga taong may lakas ng loob na magsimula, may katapatan na manatiling tapat, at may pagpapakumbaba na magtayo nang magkasama.

Ang panahon ng paggising ay ngayon na. Ang panahon ng pagkilos ay ngayon na. At ang kinabukasan ay para sa mga taong handang itayo ito nang magkasama.

PAMANA–ECPP | Bisyong Pilipino–Alemanya para sa Pamayanang Kayang Tumayo sa Sarili

Alemanya bilang tulay. Pilipinas bilang kasangga. Ang pamayanan bilang pundasyon. Ang susunod na henerasyon bilang ating pamana.

Arsenio Antonio
ECPP European Community Projects Philippines