๐๐€๐‘๐€ ๐€๐Š๐Ž๐๐† ๐๐€๐’๐€ ๐‹๐€๐๐†๐ˆ๐“

Pinag-isipan ko muna bago ito ibahagi.

May nagtanong:
"Kamusta ka naman ngayon?"

Walang pag-aalinlangang sumagot ako:
"Para akong nasa langit!"

Ngunit may pumigil sa akin.

Tinanong ko ang sarili:
Paano ko malalaman ang pakiramdam ng langit โ€” gayong nabubuhay pa ako?

Itinuro sa atin na ang langit ay isang dako โ€” huling patutunguhan, sa kabila ng buhay na ito.

Ngunit isipinโ€ฆ
May nakabalik na ba mula roon upang isalaysay ang buong katotohanan?

Bumalik ako sa aking sinabi.
Bakit ko nasabi: "Para akong nasa langit"?

At bigla kong nauunawaan.

Marahil ay hindi kailangang mamatay upang marating ang langit.
Marahil ay nasa loob na natin ito.
Ito ay kalagayan ng diwa.
Kalagayan ng pagkatao.

Ang IKAW sa likod ng ingay.
Ang AKO AY โ€” bago pa man ang takot, hatol, pagtutunggali, at pagkakahiwalay ang nagpaniwala sa atin na kulang tayo sa kung sino tayo talaga.

Inuubos natin ang buhay sa paghahangad ng langitโ€ฆ
habang takot tayong mamatay.

At ang takot na iyon ang nagiging harang โ€” sa pagitan natin at ng langit na kayang maranasan habang tayo ay nabubuhay pa.

Paano kung hindi patutunguhan ang langit?
Paano kung ito ay paraan ng pamumuhay?

Isang kalagayan kung saan kapayapaan ang pumapalit sa takot.
Pag-ibig sa poot.
Kasaganaan sa kakapusan.
At hindi na kailangang manakit ng kapwa upang mabuhay.

Ang kaisipang ito ay nagbalik sa akin sa aking layunin:

Ang pamayanang Alemanyaโ€“Pilipinas na kayang tumayo sa sarili.
Hindi lamang proyekto.
Hindi lamang tahanan, sakahan, enerhiya, o kooperatiba.

Kundi isang tunay na pagsubok โ€”
Makabubuo ba tayo ng pamayanan kung saan mararanasan nila ang bahagi ng langit na kanilang hinahanap?

Dakong may dangal ang bawat isa.
Kung saan sabay na lumalago ang pagkain, lakas, at tahanan.
Pagtutulungan sa halip na pag-iisa.
Pagtulong sa halip na pagtutunggali.
Kapayapaang hindi lamang ipinapanalanginโ€ฆ
kundi isinasasabuhay.

Marahil ang pinakadakilang paglalakbay ay hindi patungo sa langit.
Kundi ang pagtuklas โ€” taglay na natin ito mula pa noon.

Hindi ang tanong:
"Nasaan ang langit?"

Kundi:
"Ano kung simulan nating itayo ito โ€” dito?"

Isang kaisipan mula sa taong napagtanto โ€” ang kanyang sinabi
"Para akong nasa langit"
ay may lalim na higit pa sa aking inaakala.

Arsenio Antonio
ECPP European Community Projects Philippines

image